پیشنهاد تئاتر: دو دلقک و نصفی (جلال تهرانی)

پیشنهاد تئاتر: دو دلقک و نصفی (جلال تهرانی)

جلال تهرانی با «دو دلقک و نصفی» به سالن اصلی تئاتر شهر بازگشته است. او سه سال پیش هم همین تئاتر را در سالن ایرانشهر و با بازی هنرجویان مکتب تهران روی صحنه برده بود. اما این بار با اجرایی متفاوت و حرفه ای تر چه به لحاظ بازی بازیگران و چه از لحاظ طراحی صحنه و کارگردانی، به حق توانسته روزهای خوب خود در این سالن را به یادمان بیاورد. جلال تهرانی، در این نمایش هم مانند نمایش‌های پیشین خود، سراغ نهاد قدرت رفته است؛ قدرت نه فقط به معنای حکومت که به معنای ذاتی اش نزد هر انسانی با ساز وکار تعریف شده اش جهت حفظ و بقای آن و «زبان» برای تهرانی عنصری است که در بسترِ «زمان»، این «قدرت» را در صحنه به پاسخ وامی‌دارد. او پیش تر در «مخزن» و «سیندرلا» هم توانسته بود در حد اعلا  به مددِ زبان و بازی‌های زبانی، در بستر زمانی که مدام به عقب و جلو می رفت، قدرت را به حرف و اعتراف وادار کند. اما برای مواجهه با این تئاتر و اصولا همه ی تئاتر های جلال تهرانی باید توجه داشت که تماشاگر با یک سبک فرمال منحصر به فرد همراه است، سبکی که دارد یک اتفاق را شکل می‌دهد که شبیه خودش است، نه شبیه نمایشی دیگر. اما در کنار اتفاق فرمالی که در کارهای جلال تهرانی می‌افتد او سوال‌های خودش را هم مطرح می‌کند و دائم نسبت انسان مدرن با اجتماع و در کل، جهان هستی را رصد می کند. روایت تهرانی در نمایش‌هایش سهل و ممتنع است؛ پر از بازی با زبان و تولید محتوایی خلاف آنچه که تا به حال رایج بوده است. کلماتی که در تئاتر تهرانی تکرار می‌شوند ساده هستند اما پیچیدگی روایتی خودشان را دارند و طوری نفوذ می‌کنند که به تماشاگر اجازه نمی‌دهند خارج از آن قالب فکر کند. تهرانی با وام گرفتن از تئاتر ابزورد برای ادا کردن کلماتش احساسات را نادیده می گیرد و کلمات را بی واسطه ی احساسی منتقل می کند تا همه چیز ادایی باشد از واقعیتی که هست.
ایستایی فضا و التهابی که در همین فضای ایستا، پارادوکس ایجاد می‌کند آمیخته با گروتسکی که بازیِ کلمات بنا می کنند جزء تکنیک‌های تکرار شونده ی جلال تهرانی است که اتفاقا در این اثر بسیار خوش نشسته است. این نمایش را این شب‌ها می‌توان در سالن اصلی تئاتر شهر ساعت 20 تماشا کرد.

تیزر تئاتر «دو دلقک و نصفی»
تصاویر این کلیپ از تیزر رسمی این تئاتر در تیوال ساخته ی علی شریفی و تیزر دیگری ساخته ی جاوید علیپور گرفته شده و مجدداً در مجله فرهنگی هنری پتریکور تدوین و صداگذاری شده است.

Latest

تحول شخصیت در فیلم «پرنده رنگین» ساخته‌ واتسلاو مارهول

واهمه‌های با نام و نشان! واتسلاو مارهول در آخرین فیلم خود، پرنده رنگین که بر اساس رمانی به همین نام اثر یرژی کوشینسکی ساخته‌شده، داستانِ...

کنکاش ناتمام ساعدی

غلامحسین ساعدی و سینمای ایران اینکه حضور غلامحسین ساعدی در سینمای ایران باعث پیدایش «موج نوی سینما» و یا بخشی از دگرگونی‌های ظاهری می‌شود، تنها...

گفتگو با کوئنتین تارانتینو؛ زندگی و مرگ در لس آنجلس

شاید تصور آنکه دو نامِ به‌ظاهر متناقض برگرفته از دو سنت سینمایی متفاوت در کنار هم به‌عنوان محبوب‌ترین فیلم‌های یک مجله‌ی سینمایی فارسی‌زبان در...

بهترین فیلم‌های سال 2020 به انتخاب منتقدان و نشریات خارجی

این لیست به‌تدریج تکمیل می‌شود. بهترین فیلم‌های دهه (۲۰۱۹-۲۰۱۰) به انتخاب منتقدان بین‌المللی و نشریات خارجی بهترین فیلم‌های سال 2019 به انتخاب منتقدان...

نگاهی به فیلم «ناگهان درخت» ساخته‌ صفی یزدانیان

پسانوگرایی با طعم افسوس ایده‌های نظریِ سینما همان‌قدر که راهگشا هستند به همان اندازه می‌توانند مرزبندی اثر هنری را به محدوده‌ی خطرناکی سوق دهند که...

حادثه محرک در فیلم «دادگاه شیکاگو هفت» اثر آرون سورکین

مخالف‌های دوست‌داشتنی رابرت مک‌کی در کتاب مشهورش «داستان»، حادثه محرک را موتور محرکه‌ای می‌داند که سبب بر هم زدن توازن موجود در زندگی «شخصیت» داستان...

Read More

Comments

1 دیدگاه

  1. عالی بود. نوشته شما بسیار دقیق و تخصصی تاتر جلال تهرانی را شرح داده است

دیدگاه شما

لطفا دیدگاه خود را وارد نمایید
نام خود را وارد کنید