پادکست سوم : مردی که آنجا نبود

پادکست سوم : مردی که آنجا نبود

متن و صدا: بیتا جلیلی

بی شک او یک نابغه است. برای همین است که وقتی پایش لغزید و زمین خورد، همه آدم های دور و اطراف جمع شدند تا دست شان را برای او دراز کنند. او بی شک یک آدم معمولی نیست. انسانی را تصور کنید که همه صدا ها را می شنود؛ حتی ظریف ترین و آرام ترینها را. می تواند در میان همهمه های پوچ انسان های اطراف درست وسط شلوغی شهر ها و صدای ترمزها و بوق ها و داد و بی داد های مردم کوچه و خیابان ها مانند بزرگترین کارگردان جهان دستانش را بالا ببرد و همه چیز را متوقف کند جز پرنده ای که سرخوشانه در شاخ و برگ درخت دود گرفته ی کنار خیابان آواز می خواند و بالا پایین می پرد. کسی را تصور کنید که همه چیز را می بیند. می تواند دور ترین نقطه ای را که انحنای کره زمین مانع دیدنش نشود را رصد کند. او می تواند بایستد و از کالبدش فراتر رود، دوری اطراف بزند هر چه را که بخواهد لمس کند و باز گردد. شامه اش درست مثل یک گرگ قوی است. او می داند که بوی خاک باران خورده از کدام سمت و کدام شهر می آید. انسانی فرای حس هایش را در نظر آورید. کسی که کلمه هایتان را به تمامی و بیشتر از هر انسان دیگری درک می کند. او می داند وقتی دهانتان را باز می کنید و کلمه تنهایی را هجی می کنید دقیقا چه چیز را مد نظر دارید و در ضمن لبخندی به پهنای صورتش می زند تا نشانتان دهد آنچه که تصور شما از تنهایی است به نظرش چه حسی دارد. موجودی از این خاک را متصور شوید که علم رنگ ها را می داند. گرمایشان را انرژی شان را. کسی که می داند دنیا دقیقا چند رنگ دارد. اسرار این دنیا را تنها او می شود که بداند. دزد های دریایی و پری ها. جعبه های باز نشده و معما های حل نشده. جادو و جمبل ها. تمام راز های پنهان هستی که نمی خواهند حل شوند، باز شوند و شناخته شوند تنها از او می ترسند. از او؛ وقتی این حمله صرع لعنتی تمام نشده باشد. بلند می شود. صدای بوق و ترمز ها به گوش هایش بر می گردد. خودش را می تکاند. عینکش را روی چشمهایش می گذارد. کیف دستی اش را بر می دارد مردم را کنار می زند و راه می افتد.

Latest

درباره «ویتالینا وارلا» نوشته ژاک رانسیر

اصل این متن به زبان فرانسه در شماره صد و پانزدهم مجله ترافیک در سپتامبر 2020 منتشر شده و ترجمه‌ی زیر از برگردانِ انگلیسی...

تحول شخصیت در فیلم «پرنده رنگین» ساخته‌ واتسلاو مارهول

واهمه‌های با نام و نشان! واتسلاو مارهول در آخرین فیلم خود، پرنده رنگین که بر اساس رمانی به همین نام اثر یرژی کوشینسکی ساخته‌شده، داستانِ...

کنکاش ناتمام ساعدی

غلامحسین ساعدی از «بادِ جن» تا «دایره مینا» اینکه حضور غلامحسین ساعدی در سینمای ایران باعث پیدایش «موج نوی سینما» و یا بخشی از دگرگونی‌های...

گفتگو با کوئنتین تارانتینو؛ زندگی و مرگ در لس آنجلس

شاید تصور آنکه دو نامِ به‌ظاهر متناقض برگرفته از دو سنت سینمایی متفاوت در کنار هم به‌عنوان محبوب‌ترین فیلم‌های یک مجله‌ی سینمایی فارسی‌زبان در...

بهترین فیلم‌های سال 2020 به انتخاب منتقدان و نشریات خارجی

این لیست به‌تدریج تکمیل می‌شود. بهترین فیلم‌های دهه (۲۰۱۹-۲۰۱۰) به انتخاب منتقدان بین‌المللی و نشریات خارجی بهترین فیلم‌های سال 2019 به انتخاب منتقدان...

نگاهی به فیلم «ناگهان درخت» ساخته‌ صفی یزدانیان

پسانوگرایی با طعم افسوس ایده‌های نظریِ سینما همان‌قدر که راهگشا هستند به همان اندازه می‌توانند مرزبندی اثر هنری را به محدوده‌ی خطرناکی سوق دهند که...

Read More

Comments

2 دیدگاه

  1. حیفم اومد تشکر نکنم. از تیم زحمت‌کش و آگاه شما خیلی خیلی ممنونم. حسابی از خوندن مقالات و نقدهای سینمایی و همچنین گوش دادن پادکست‌های خانم بیتا جلیلی لذت میبرم. موفق باشید

دیدگاه شما

لطفا دیدگاه خود را وارد نمایید
نام خود را وارد کنید