اونی‌بابا (Onibaba)- کانه‌تو شیندو

اونی‌بابا (Onibaba)- کانه‌تو شیندو

خلاصه داستان فیلم: در دوره جنگ‌های داخلی در قرن چهاردهم ژاپن، زنی به همراه عروس‌اش از طریق کشتن سامورایی‌های زخمی و فروختن وسایل آن‌ها روزگار می‌گذراند، تا اینکه همسایه آن‌ها، مردی که به همراه پسرِ زن به جنگ برده شده بود، به تنهایی برمی‌گردد و با دادن خبر مرگ پسر، رابطه‌ای را با عروس این زن آغاز می‌کند.

onibabaاونی بابا، یکی از سرآمدهای موج نوی سینمای ژاپن و کانه تو شیندو کارگردان این فیلم، از مهم ترین سینماگران دوره پس از جنگ سینمای ژاپن و نسل سوم فیلمسازان آوانگارد ژاپنی است. فیلمساز پرکاری که به خاطر ویژگی های منحصر به فرد فیلم هایش به ویژه به خاطر سبک استیلیزه، رویکرد اروتیک و درونمایه انتقادی و سیاسی آنها، شناخته می شود. شیندو به همراه فیلمسازانی چون آکیرا کوراساوا، ماساکی کوبایاشی، ناگیسا اوشیما، کنجی میزوگوشی، یاسوجیرو اوزو، شوهی ایمامورا و یوجی یامادا سهم عمده‌ای در معرفی فرهنگ و سینمای ژاپن به دنیای غرب داشته اما به اندازه آنها شناخته شده نیست.
شیندو در سال ۱۹۶۴ فیلم اونی بابا را ساخت، درامی تمثیلی و اروتیک که در پس زمینه دوران جنگ های خونین فئودالی در ژاپن اتفاق می افتد، کابوسی وحشتناک و در عین حال لذت بخش از جهانی گرفتار جنگ، خشونت، قحطی و سرکوب جنسی.
نام فیلم اونی بابا به زن شیطان صفت یا Devil Woman در انگلیسی ترجمه است. دقیق تر اینکه در فرهنگ ژاپن اونی بابا، زنی خون خوار شبیه دراکولا است که در این فیلم به شخصیتِ خشن مادر شوهر اشاره دارد که به رابطه جنسی پسر و عروس اش هم حسد می برد . به تعبیری دیگر در افسانه های ژاپن، اونی بابا زنی آشفته و ژولیده است که در غاری در نزدیک شهر آداچی گارا در کمین آدم ها می نشیند.
فیلم با این جمله شروع می شود: “حفره ای عمیق و تاریک. تاریکی اش از زمان های کهن دوام آورده است.
در دل کشتزاری وحشتناک، حفره ای عمیق و تاریک وجود دارد. حفره ای از هر چیز تهی که جولانگاه شیطان است و به مثابه آینه ای سیاه از اوست. پای اسبی سوراخ می شود و سپس خورشیدی تیره طلوع می کند. شب و روز درهم می آمیزند، تابستان به سرما می نشیند و تگرگ، کشتزار را همچون قلب انسان تباه می سازد. گویی جهان واژگون گردیده و حفره روشنی که در آسمان ها روزی انسان را به سوی ابدیت می برده حالا چون چاهی تاریک، تباهی را برایش به ارمغان آورده است.
زنی در تمنای عشق و شهوت که با درختان هماغوشی می کند. مرد هر روز بر سر این حفره می نشیند و امیال پستش را دیوانه وار فریاد می زند و با ولعی حیوانی زن را طلب می کند. زن چون دیوانه ای مست و افسارگسیخته در تمنای مرد به سوی او می شتابد. عروسِ بیم و تنهایی، پیرزنی را پس از مرگ پسرش در جنگ آزار می دهد و در ذهن زن جوان که امیالش سیری ناپذیرند، هر روز برزخی خلق می کند تا از وحشت شیطان، مرد را پس بزند…همه چیز تباه می شود و تنها چیزی که باقی می ماند همان حفره سیاه و تاریک است. حفره ای با انبوهی از استخوانها، با انبوهی از خاکستر روح های افسرده و انبوهی از گناه. در آخر فریادهای ابدی و گوش خراش پیرزنی شنیده می شود که صورت آسمان را می خراشد و بانگ برمی آورد که من شیطان نیستم، انسانم…
حفره تمثیلی است از قبر و سرنوشت مشترک انسان ها و فیلم، تمثیلی از رستگاری ناممکن بر روی زمینی پر از شر است، دنیایی که از اخلاق و معنویت تهی شده و جنگ و نیازهای اقتصادی و حرص و شهوت، روح انسان ها را تباه کرده است.


اونی‌بابا ساخته کانه‌تو شیندو
1- Onibaba (زن شیطان صفت)
کارگردان: کانه‌تو شیندو
نویسنده: کانه‌تو شیندو
ژانر: وحشت، جنایی، درام
سال ساخت: 1964
مدت زمان فیلم: 103 دقیقه
محصول: ژاپن

لینک دانلود با کیفیت بالا
 زیرنویس فارسی

Latest

درباره «ویتالینا وارلا» نوشته ژاک رانسیر

اصل این متن به زبان فرانسه در شماره صد و پانزدهم مجله ترافیک در سپتامبر 2020 منتشر شده و ترجمه‌ی زیر از برگردانِ انگلیسی...

تحول شخصیت در فیلم «پرنده رنگین» ساخته‌ واتسلاو مارهول

واهمه‌های با نام و نشان! واتسلاو مارهول در آخرین فیلم خود، پرنده رنگین که بر اساس رمانی به همین نام اثر یرژی کوشینسکی ساخته‌شده، داستانِ...

کنکاش ناتمام ساعدی

غلامحسین ساعدی از «بادِ جن» تا «دایره مینا» اینکه حضور غلامحسین ساعدی در سینمای ایران باعث پیدایش «موج نوی سینما» و یا بخشی از دگرگونی‌های...

گفتگو با کوئنتین تارانتینو؛ زندگی و مرگ در لس آنجلس

شاید تصور آنکه دو نامِ به‌ظاهر متناقض برگرفته از دو سنت سینمایی متفاوت در کنار هم به‌عنوان محبوب‌ترین فیلم‌های یک مجله‌ی سینمایی فارسی‌زبان در...

بهترین فیلم‌های سال 2020 به انتخاب منتقدان و نشریات خارجی

این لیست به‌تدریج تکمیل می‌شود. بهترین فیلم‌های دهه (۲۰۱۹-۲۰۱۰) به انتخاب منتقدان بین‌المللی و نشریات خارجی بهترین فیلم‌های سال 2019 به انتخاب منتقدان...

نگاهی به فیلم «ناگهان درخت» ساخته‌ صفی یزدانیان

پسانوگرایی با طعم افسوس ایده‌های نظریِ سینما همان‌قدر که راهگشا هستند به همان اندازه می‌توانند مرزبندی اثر هنری را به محدوده‌ی خطرناکی سوق دهند که...

Read More

Comments

دیدگاه شما

لطفا دیدگاه خود را وارد نمایید
نام خود را وارد کنید