اسکار ۲۰۱۸: مهم ترین فیلم های سال: ۹- مرا با نام خودت صدا بزن

Call Me By Your Name (به همراه لینک دانلود)

0
مرا با نام خود صدا بزن
در قسمت آخر از معرفی مهم ترین فیلم های اسکار ۲۰۱۸ بعد از «سه بیلبورد خارج از ابینگ میزوری»، «نخ خیال» ، «لیدی برد» ، «شکل آب» ، «پُست» ، «برو بیرون» ، «دانکرک»  و «تاریکترین ساعت» این بار به درام عاشقانه «مرا با نام خودت صدا بزن» اثر لوکا گوادانینو می پردازیم:

معین رسولی: دیگر برایمان عادت شده هرسال فیلمی با تم همجنسگرایی را در لیست برتر منتقدین ببینیم. از «کوهستان بروکبک» گرفته تا «میلک» و «حال بچه ها خوب است» و «کارول» و بسیاری دیگر که اتفاقاً نامزد اسکار هم شده اند تا «مهتاب» که سال گذشته برنده ی اسکار هم شد. امسال این نمایندگی با سه نامزدی اسکار به درامِ عاشقانه ی «مرا با نام خودت صدا بزن» ساخته ی فیلمساز ایتالیایی لوکا گوادانینو رسیده است. قسمت سوم از سه گانه ی “میل/Desire” که مانند دو فیلم قبلی این کارگردان با محوریت موسیقی روایت می شود.
این فیلم که از روی رمانی به همین نام نوشته آندره آکیمان اقتباس شده ما را به سفری جذاب در دهه هشتاد میلادی در کشور ایتالیا دعوت می‌کند. کشوری با تمدن هنری غنی که از دیرباز در هر رشته ای هنرمندان برجسته ای داشته و دارد. از میکل آنژ و داوینچی و مودیلیانی و ویوالدی و آلبینونی گرفته تا پاواروتی و موریکونه و پازولینی.
داستان فیلم به زندگی الیو و رابطه اش با الیور می پردازد. الیو یک پسر آمریکایی یهودی ۱۷ساله است که در یک محله ایتالیایی با والدینش زندگی می‌کند. پدرش استاد باستان‌شناسی است و در تابستان سال ۱۹۸۳ از یک دانشجوی آمریکایی یهودی به نام الیور دعوت می‌کند پیش آنها زندگی کند و به مقاله‌های دانشگاهی اش کمک‌کند. کم‌کم الیو و الیور بهم نزدیک می‌شوند. اگرچه الیو با دوست دخترش مارزیا وقت می گذراند و جلوی الیور از این موضوع صحبت می‌کند، اما نهایتاً یک روز از احساساتش برای الیور می‌گوید.
نیمه ابتدایی فیلم بیشتر به معرفی شخصیتهای الیور و الیو در خانه ای که حالا هردو در آن شریک شده اند و رابطه ی آنها با خانواده و به خصوص پروفسور- پدر الیو- می پردازد. از مطالعه و تمرین موسیقی گرفته تا شناکردن و رقصیدن و تمام کارهای روزمره آنها با جزییات نمایش داده می شود. رابطه ی عاشقانه آنها نیز رابطه ای روتین و برگرفته از عاشقانه های بزرگ است و کمی هم کلیشه ای به حساب می آید. ترس از به کار بردن حتی یک کلمه برای شروع رابطه، لذت باهم بودن، خجالت کشیدن، تفریح، عشق بازی، وابستگی و نهایتا جدایی که از این لحاظ شبیه به آثاری از این دست چون شاهکار آنگ لی یعنی “کوهستان بروکبک” و یا “مهتاب” است و داستان چیزی فراتر از آنچه تا به حال دیده ایم را ارائه نمی کند.
«مرا با نام خودت صدا بزن» فیلمی در ستایش عشق است و بیشتر از آنکه تاییدی بر گرایش همجنسگرایانه باشد بر ذات عشق تاکید می کند؛ درگیر شدن با آن و پذیرفتن عواقبش. عشقی که تجربه ی منحصر به فردی برای یک جوان هفده ساله است و گوادانینو سعی در نمایش این زیبایی شناسی دارد. آن هم با بهره گیری از تاثیر موسیقی بر تصویر. لوکا گوادانینو در فیلمِ «مرا با نام خودت صدا بزن» پیوند بین مضمون با فرم را از طریق زیبایی شناسیِ روی هم افتادگی تصویر و موسیقی انجام می دهد. نمایش عشق به شکل آفتاب زیبای کنار آب هنگام شنا کردن به همراه تصاویرِ نواختن پیانوی قطعه ای از باخ که به طور موازی به تشکیل رابطه ای عاشقانه بین الیور و الیو می انجامد. شخصیت آرام و منطقی الیور با الیو -که متضاد اوست ، بی بند و بار است ، هنوز هویتی برای خود نساخته و درکی کامل از اطراف خود پیدا نکرده است- از طریق سلایق مشترکشان چون مطالعه، شنا و مهم تر از همه موسیقی درکنار هم قرار می گیرند. در واقع عشق آن دو از طریق موسیقی بیان می شود تا تصویر. گویی تصویر بدون موسیقی کارکردی ندارد نه در فرم و نه در مضمون عاشقانه و این موسیقی است که از تصویر برای بیان احساسات استفاده می کند. رابطه الیو و دوست دخترش هیچ گاه به عشق ختم نمی شود از این رو در قیاس با رابطه اش با الیور محلی از اعراب ندارد. در فیلم، ستایش از عشق الیور و الیو همتای ستایش از آثار باخ و ویوالدی است و تلفیق آنها با تصاویر، پیش برنده ی روایت است. موسیقی ای که در دل خانواده ی روشنفکرِ الیو رشد کرده و پرداخت شده است. خانواده ای که نماد آن پدری تحصیل کرده است که هگل می داند و شیوه حرف زدن و نصیحت کردنش به گونه ای است که گویی نمادی از علم و منطق است. دیالوگهای او وقتی درمورد عشق و تعریفش از احساسات است به گونه ای است که هم بر الیو و هم بر بیننده تاثیرگذار می گذارد. وقتی هم که پسرش را به پذیرفتن عشق تحریک می کند، گویی به عنوان یک پروفسور قصد دارد مهمترین درسش را آموزش دهد. او به لحاظ تکنیک بازیگری نیز شاید بهترین بازیگر فیلم باشد. مایکل استولبرگ امسال در دو فیلم دیگر نامزد اسکار (“شکل آب” با دل تورو و “پست” با اسپیلبرگ) هم بازی کرده و از این جهت احتمالاً پرکارترین بازیگر اسکار امسال است که حتما سینمادوستان بازیهای خوبش در “مجموعه دروغها/ریدلی اسکات”، “یک مرد جدی/ برادران کوئن” و یا “هوگو/اسکورسیزی” را به یاد دارند و اینجا نیز مطابق همیشه و مهمتر از هر چیز بازی درستی از خود ارائه می دهد. البته که آرمی همر نیز که با “شبکه اجتماعی” فینچر و ” جی ادگار” ایستوود به شهرت رسیده، در این فیلم نقش خود را بسیار خوب ایفا می کند. تیموتی شالامه هم که نخستین بار در فصل دوم سریال «هوملند» در نقش پسر معاون رییس جمهور بازی کرده بود، امسال در اکثر جوایز بهترینِ بازیگر مرد نامش در لیست نامزدها بوده و حالا در اسکار هم در کناررقبای قَدَرش حضور دارد. اسکاری که به نظر می رسد در یک رشته و در بخش بهترین فیلم‌نامه اقتباسی برای این فیلم خواهد بود.

۹- مرا با نام خودت صدا بزن
Call me by your name
کارگردان: لوکا گوادانینو
نویسنده فیلمنامه: جیمز ایوری بر اساس رمان آندره آکیمان
بازیگران: آرمی همر، تیموتی شالامه، مایکل استولبرگ
ژانر: درام، عاشقانه
مدت زمان فیلم: ۱۳۲ دقیقه
کشور: ایتالیا، آمریکا
زبان: انگلیسی، ایتالیایی
تاریخ اکران: ۱۹ ژانویه ۲۰۱۸


لینک دانلود با کیفیت بلوری

زیرنویس فارسی


واکنش منتقدان:

? لوکا گوادانینو کارگردان فیلم «مرا با نام خودت صدا بزن» در مصاحبه با مجله فیلم کامنت:
? نیرو محرکه تمام فیلم های من ژان رنوار افسانه ای است و فیلم « یک روز در بیرون شهر» اول و آخر «مرا با نام خودت صدا بزن» است. چراکه مضمون این فیلم در مورد تعریف یک جور آگاهی است. دانستن اینکه چطور رابطه ها در یک خانواده ظرفیت ایجاد یک خط نامرئی را دارند که می تواند امکان بروز و رشد افراد آن خانواده را فراهم کند و رنوار استاد نشان دادن این خطوط است. با رنوار شما انسان و طبیعتش را می شناسید. با او آنقدر به انسان نزدیک می شوید که دیگر واسطه ای به نام دوربین را نمی توان حس کرد. او یک فُرمالیست است. او می داند چطور حقیقت را از دل یک پرسپکتیو بیرون بکشد. او می داند که محل قرار گرفتن یک نقاش نسبت به یک تصویر کجاست و همانجا دوربین اش را می گذارد.

? پدرو آلمودوآر در مصاحبه با ایندی وایر
? همه چیز در این فیلم زیبا، جذاب و دلپذیر است. پسرها، دخترها، صبحانه، میوه‌ها، دوچرخه‌ها، آب انبارها، رقص در فضای باز، دهه هشتاد، تردیدها، سرسپردگی و صداقت شخصیت‌های اصلی و رابطه‌ی آنها با والدینشان. داستان آندره آکیمان به عنوان نویسنده‌ی رمان «مرا با نام خودت صدا بزن» به همراه فیلمنامه جیمز ایوری و لوکا گوادانینو، تجسمی از شور، احساسات و امیال انسانی است. همه‌ی این‌ها را به روشنایی زیبای منطقه‌ی لومباردی ایتالیا اضافه کنید و همینطور حضور تیموتی شالامه که الهام بخش‌ترین نقش آفرینی سال را ارائه داده است.

? آنجلو مورِدا/ Cinema Scope
? این کاملترین و موثرترین اثر گوادانینوست. فیلمی به غایت روشنفکرانه. الهام گرفته از بسیاری فیلم های دیگر درباره جوانان اروپایی زیبا و خوش استایل با قلبی مملو از اشتیاق و احساس که از لحاظ نگاه به مقوله ی عشق بسیار جلوتر از آنها حرکت می کند.

? بیلگه ابیری/village voice
? فیلم «مرا با نام خودت صدا بزن» بر مبنای احساسات سرکوب شده و هموفوبیا و پنهان کاری یک رابطه ساخته نشده است. برعکس ما در این فیلم با دو عاشق طرفیم که احساسات خود را پنهان نمی کنند و وقتی نوع رابطه و وضعیتشان مورد توجه دیگر اعضای خانواده و دوستانشان قرار می گیرد ، نه تنها طرد نمی شوند که به خوبی درک می شوند.

? آدام نایمن/ Reverse Shot
? «مرا با نام خودت صدا بزن» بهترین کار گوادانینوست و آنقدر خوب است تا نظر آنهایی که او را یک پائولو سورنتینوی زرقی برقی و سطحی می دانستند را تغییر دهد. او فیلمی ساخته که همزمان به جنسیت و هویت و مزیت طبقاتی اشاره می کند؛ بدون اینکه لازم باشد مرزهای داستان عشقی نوجوانانه خود را گسترده کند.

? جیمز برادینلی/ ReelViews
? «مرا با نام خودت صدا بزن»، اثر جدید کارگردان ایتالیایی لوکا گوادانینو، کاوشی‌ست در دل احساسات و حالات انسان. فیلم در مورد زندگی در لحظه و نهایت استفاده از آن است. هدف فیلم آشنا کردن مخاطب با ذهنیات و عواطف درونی کارکترهاست. «مرا با نام خودت صدا بزن» کم دیالوگ است اما در نمایش احساسات کم نمی‌گذارد.

? گرگوری الوود/ The Playlist
? به غیر از لحظات محدودی در مائوریس (Maurice) ساخته ی جیمز ایوری و همچنین «کوهستان بروکبک (Brokeback Mountain) ساخته آنگ لی، عشق و صمیمیت بین دو شخصیت مرد هیچ وقت تا این اندازه واقعی و خوب تصویر نشده بود…. یکی از بهترین فیلم‌های سال.

دیدگاه شما

لطفا دیدگاه خود را وارد نمایید
نام خود را وارد کنید