معرفی فیلم مستند برگمان: یک سال در زندگی (2018)

معرفی فیلم مستند برگمان: یک سال در زندگی (2018)

یکی از شاخص‌ترین خاطرات دوران کودکی‌ام، نیاز شدیدی بود که به نمایش دستاوردهایم داشتم: مهارت در طراحی، زدن توپ به دیوار، نخستین حرکاتم در شنا. یادم می‌آید آرزو داشتم که توجه بزرگ‌ترها را به این فعالیت‌های (به زعم خودم) جالب جلب کنم. احساس می‌کردم اطرافیانم به حد کافی به من توجه نمی‌کنند. و زمانی که واقعیت دیگر کارگر نبود، شروع کردم به رویاپردازی تا همسالانم را با بافتن داستان‌های شگفت انگیز درباره‌ی دستاوردهایم سرگرم کنم: دروغ های شرم‌آوری بودند، که بدون استثنا در مقابل دیوار واقعیت های ملموس اطراف، تکه تکه می‌شدند و از بین می‌رفتند. سرانجام دست از پراکندن این داستان‌ها برداشتم و جهان رویایم را برای خودم حفظ کردم. به این ترتیب کودکی که در جست‌و‌جوی ارتباط با دیگران و به شدت درگیر فانتزی‌های ذهنی بود، خیلی سریع به رویاپردازی زخم‌خورده تبدیل شد و خب…یک رویاپرداز جز در رویاهایش هنرمند نیست.
آشکار بود که فقط سینما می‌توانست مدیوم بیانِ افکار ذهنی من باشد. از طریقِ سینما، من توانستم خودم را تفهیم کنم، با زبانی که نداشتم، با موسیقی که هرگز مهارتی درش نیافتم و با نقاشی که کاری با من نمی‌کرد. ناگهان فرصتی پیدا کردم تا با دنیای اطرافم با زبانی حرف بزنم که واقعاً از روان با روان صحبت می‌کرد، آن هم با بیانی کمابیش ملموس، که فراتر از ممنوعیت‌ها و کنترل‌های ذهنی می‌رود. با تمام آن اشتهای تلنبارشده‌ی کودکی، خود را در رسانه‌ی برگزیده‌ام غرق کردم و به مدت بیست سال بی وقفه، و به گونه‌ای جنون آمیز، رویاها، تجربیات حسی، فانتزی‌ها، خشم‌های عصبی، عصبیت، ایمان متراکم و دروغ‌های ناب تولید کردم.

از کتاب تصویرها: زندگانی من در فیلم

سوئد، سال 1957؛ اینگمار برگمانِ 38 ساله در اوج دورانِ خلاقیت خود قرار دارد. در این سال، دو فیلم از تحسین‌شده‌ترین فیلم‌هایش، «مهر هفتم» و «توت فرنگی‌های وحشی» اکران می‌شوند. او در همین سال یک فیلم تلویزیونی را کارگردانی می‌کند و ساخت چهار تئاترِ همزمان را آغاز می‌کند. همه‌ی این‌ها در حالی است که برگمان در زندگی شخصی خود نیز به همین اندازه شلوغ و درگیر است. مصاحبه‌ها و فیلم‌های مستند آرشیو شده در طول فیلم، شهرت و محبوبیت جهانی او را نشان می‌دهند، در عین حال که به گذشته‌ی خانوادگیِ مشکل‌دار و شیفتگی او به نازیسم هم می‌پردازند. روابط پرتعداد او با زنان و همچنین عادت او به نادیده گرفتن فرزندانش (و حتی فراموش کردن اینکه چند فرزند دارد) و رویکرد وسواسی او به هدایت بازیگران در فیلم‌ها و تئاترهایش موضوعات مورد بررسی در این فیلمِ مستند هستند.
اگرچه تمرکز ظاهری این مستند بر سالِ عجیب و موفقیت آمیزی است که اینگمار برگمان در سال 1957 تجربه کرده، اما فیلم به همین یک سال بسنده نمی‌کند و از این رهگذر مروری سریع بر سراسر زندگی این مؤلفِ بزرگ سوئدی می‌اندازد. با اینکه به نظر می‌رسد در انتخاب تیترِ بحث‌ها، کمیت بر کیفیت و تحلیل غالب بوده، میزان بالای فیلم‌های آرشیوی از برگمان در حال کار و گفتگو و مصاحبه‌، این مستند را به منبع ارزشمندی برای طرفدارانِ برگمان و شیفتگانِ سینما تبدیل کرده است.
در طول فیلم، این محتوای حجیم و متنوع از فیلم‌های آرشیوی و مصاحبه با بازیگران و همکارانِ برگمان، با صدای نویسنده و کارگردانِ فیلم، جین مگنوسن به عنوان راوی همراه می‌شود. در اینجا کارگردان برخلاف جریانِ فیلم با نگاهی آنتاگونیستی به سوژه‌اش نزدیک می‌شود و بر هرگونه شواهدی از ویژگی‌های منفیِ شخصیتِ برگمان، از شیفتگی کوتاه مدتش نسبت به نازیسم در نوجوانی گرفته تا تنوع‌طلبی در زندگی عاشقانه‌ و عادت‌های کاری وسواس‌گونه و رژیم غذایی ناخوشایندش مکث می‌کند و به طور مداوم در مورد جایگاه افسانه‌ای او پرس و جو می‌کند؛ اینکه او چگونه به چنین شمایل عظیمی تبدیل شد؟ شاید رویکرد شکاکانه تنها راه نفوذ به افسانه‌ی برگمان و واکاویِ شخصیت او به نظر برسد، شاید هم تأکید بر جنبه‌های ناخوشایندِ شخصیتی او با هدف جلب بیننده انجام شده باشد یا شاید این نوع رویکرد متناسب با حال و هوای این روزهای ما باشد که مدام در حال قضاوت‌های اخلاقی و یافتن سویه‌های تاریک زندگیِ سلبریتی‌ها و ستارگان هستیم. انگیزه‌ هرچه باشد، نتیجه‌ی آن فیلمی است که با خودش مبارزه می‌کند تا حسی دوگانه را برای تماشاگر بسازد. به این ترتیب که هر چقدر صدای راوی به تربیت بد و خوی تند و تعدد معشوقه‌های برگمان اشاره می‌کند، فیلم‌های آرشیوی و همچنین مصاحبه‌ها مردی فروتن و شاد را به ما نشان می‌دهند که در برابر انتقادها و شکست‌هایش بسیار پذیراست. مردی که سایه‌اش بر فرهنگِ سوئد و ردپایش در سینما جاودانه به نظر می‌رسد.


برگمان یک سال در زندگی
برگمان: یک سال در زندگی
Bergman: A Year in a Life
کارگردان: جین مگنوسن
ژانر: مستند
مدت زمان فیلم: 117 دقیقه
کشور: سوئد/نروژ
سال اکران: 2018

دانلود فیلم برگمان: یک سال در زندگی با کیفیت 720p

Latest

درباره «ویتالینا وارلا» نوشته ژاک رانسیر

اصل این متن به زبان فرانسه در شماره صد و پانزدهم مجله ترافیک در سپتامبر 2020 منتشر شده و ترجمه‌ی زیر از برگردانِ انگلیسی...

تحول شخصیت در فیلم «پرنده رنگین» ساخته‌ واتسلاو مارهول

واهمه‌های با نام و نشان! واتسلاو مارهول در آخرین فیلم خود، پرنده رنگین که بر اساس رمانی به همین نام اثر یرژی کوشینسکی ساخته‌شده، داستانِ...

کنکاش ناتمام ساعدی

غلامحسین ساعدی از «بادِ جن» تا «دایره مینا» اینکه حضور غلامحسین ساعدی در سینمای ایران باعث پیدایش «موج نوی سینما» و یا بخشی از دگرگونی‌های...

گفتگو با کوئنتین تارانتینو؛ زندگی و مرگ در لس آنجلس

شاید تصور آنکه دو نامِ به‌ظاهر متناقض برگرفته از دو سنت سینمایی متفاوت در کنار هم به‌عنوان محبوب‌ترین فیلم‌های یک مجله‌ی سینمایی فارسی‌زبان در...

بهترین فیلم‌های سال 2020 به انتخاب منتقدان و نشریات خارجی

این لیست به‌تدریج تکمیل می‌شود. بهترین فیلم‌های دهه (۲۰۱۹-۲۰۱۰) به انتخاب منتقدان بین‌المللی و نشریات خارجی بهترین فیلم‌های سال 2019 به انتخاب منتقدان...

نگاهی به فیلم «ناگهان درخت» ساخته‌ صفی یزدانیان

پسانوگرایی با طعم افسوس ایده‌های نظریِ سینما همان‌قدر که راهگشا هستند به همان اندازه می‌توانند مرزبندی اثر هنری را به محدوده‌ی خطرناکی سوق دهند که...

Read More

Comments

دیدگاه شما

لطفا دیدگاه خود را وارد نمایید
نام خود را وارد کنید