ویدیو -مقاله: با ژیژک در سینما؛ دومی‌ها (1966) جان فرانکن‌هایمر

ویدیو -مقاله: با ژیژک در سینما؛ دومی‌ها (1966) جان فرانکن‌هایمر

منتقدانِ فرانسوی و اروپایی در جشنواره کن سال ۱۹۶۶ چنان خصمانه با دومی‌ها برخورد کردند و طوری با تلخی، آن را به عنوان فیلمی بی رحمانه و غیرانسانی تقبیح کردند که فرانکن‌هایمر تصمیم گرفت از شدت انتقادها به کن نرود. فیلم در گیشه هم شکست سنگینی خورد و بعدها هم تا دهه‌ی 90 به ندرت به نمایش درآمد. هر چند برخی از منتقدانِ آمریکایی‌ و بریتانیایی در این میان واکنش نسبتاً مثبتی از خود نشان دادند، اما بسیاری از مردم هم در آن زمان از «دومی‌ها» بیزار شدند؛ چراکه برای آنها، این فیلم با وجود علمی تخیلی بودنش بیش از حد واقعی بود. دومی‌ها آمیزه‌ای بود از سینمای علمی/تخیلی، سینمای وحشت و مضامین روان شناسانه با نگاهی به آینده. داستانِ تاجر میان‌سال متمولی که حوصله‌ی زندگی ملال آور خانوادگی‌اش را ندارد و به تشکیلاتی پول می‌دهد تا پس از ترتیب دادن یک مرگ صوری، به مدد جراحی پلاستیک او را در اندام دیگری به دورانِ جوانی برگردانند.
دومی‌ها به عنوان یکی از فیلم‌های سه‌گانه‌ی فرانکن‌هایمر در بستر پارانویای دهه ۱۹۶۰ نسبت به دوتای دیگر –کاندیدای منچوری و هفت روز در ماه مه– مالیخولیایی‌تر و تلخ‌تر بود و در بستری عینی جریان داشت. اقتباسی وفادارانه از رمان جذاب دیوید ایلای که توسط جیمز وانگ‌هو به سبکی روان و با تصاویری غریب، بی روح و اعوجاج یافته فیلمبرداری شده که تا حدی یادآور موج نوی فرانسه بود. «دومی‌ها» تصویری سرد، تیره و هولناک از جهانی عاری از انسانیت نشان می‌داد. ترکیبی ماهرانه، مهارشده و قدرتمند از رمز و راز و هراس، براساس دست مایه‌ی دیرین جست وجوی جوانیِ جاودانی و این قضیه که: «چه می‌کردید اگر زندگی دوباره‌ای از سر می‌گرفتید؟ چه می‌کردید اگر فرصت دومی می‌داشتید؟»
در این ویدیو-مقاله، اسلاوی ژیژک در مورد این فیلم و نسبت آن با رویاهایی که از سر می‌گذرانیم و مسئولیت ما در برابر آنها سخن گفته است که با ترجمه‌ی پتریکور در اختیار علاقه‌مندان به این فیلمِ حالا کالت شده قرار می‌گیرد.


دیگر ویدیو-مقاله‌های پتریکور

Latest

درباره «ویتالینا وارلا» نوشته ژاک رانسیر

اصل این متن به زبان فرانسه در شماره صد و پانزدهم مجله ترافیک در سپتامبر 2020 منتشر شده و ترجمه‌ی زیر از برگردانِ انگلیسی...

تحول شخصیت در فیلم «پرنده رنگین» ساخته‌ واتسلاو مارهول

واهمه‌های با نام و نشان! واتسلاو مارهول در آخرین فیلم خود، پرنده رنگین که بر اساس رمانی به همین نام اثر یرژی کوشینسکی ساخته‌شده، داستانِ...

کنکاش ناتمام ساعدی

غلامحسین ساعدی از «بادِ جن» تا «دایره مینا» اینکه حضور غلامحسین ساعدی در سینمای ایران باعث پیدایش «موج نوی سینما» و یا بخشی از دگرگونی‌های...

گفتگو با کوئنتین تارانتینو؛ زندگی و مرگ در لس آنجلس

شاید تصور آنکه دو نامِ به‌ظاهر متناقض برگرفته از دو سنت سینمایی متفاوت در کنار هم به‌عنوان محبوب‌ترین فیلم‌های یک مجله‌ی سینمایی فارسی‌زبان در...

بهترین فیلم‌های سال 2020 به انتخاب منتقدان و نشریات خارجی

این لیست به‌تدریج تکمیل می‌شود. بهترین فیلم‌های دهه (۲۰۱۹-۲۰۱۰) به انتخاب منتقدان بین‌المللی و نشریات خارجی بهترین فیلم‌های سال 2019 به انتخاب منتقدان...

نگاهی به فیلم «ناگهان درخت» ساخته‌ صفی یزدانیان

پسانوگرایی با طعم افسوس ایده‌های نظریِ سینما همان‌قدر که راهگشا هستند به همان اندازه می‌توانند مرزبندی اثر هنری را به محدوده‌ی خطرناکی سوق دهند که...

Read More

Comments

دیدگاه شما

لطفا دیدگاه خود را وارد نمایید
نام خود را وارد کنید