مادر!:آخرین کابوس آرونوفسکی

3
مادر! دارن آرونوفسکی

– فیلم «مادر!» در ابتدا قرار بود نام روز ششم را داشته باشد که ارجاع مستقیمی است به داستان آفرینش در دین یهود و مسیحیت و تا حدودی اسلام که بر اساس آن خدا آنچه هست را در شش روز آفریده است.
– آرونوفسکی متن فیلمنامه ی اولیه ی «مادر!» را در پنج روز نوشت. او از فیلم «ملک الموت» بونوئل و کتاب «زنان و طبیعت» سوزان گریفین به عنوان منابع الهامش یاد کرده است.
میشل فایفر در یکی از مصاحبه هایش اذعان کرده که بار اولی که فیلمنامه را خوانده آن را نفهمیده و فقط به خاطر نقش هیجان انگیزی که قرار بوده بازی کند آن را پذیرفته است.
– دارن آرونوفسکی در گفتگویی پیش از اولین اکران فیلمش اعلام کرد که احتمالا تماشاگران بعد از دیدن فیلم جدیدش دیگر حتی به روی او نگاه هم نخواهند کرد و از تماشاگران خواست خودشان را برای یک تجربه دیوانه‌ وار آماده کنند.


مادر! (!Mother)
کارگردان: دارن آرونوفسکی (مرثیه ای برای یک رویا، پی، قوی سیاه، نوح، کشتی گیر و…)
نویسنده: دارن آرونوفسکی
بازیگران: جنیفر لارنس،خاویر باردم،میشل فایفر،اد هریس
ژانر: درام، وحشت
مدت زمان: ۱۲۰ دقیقه
محصول: آمریکا سال ۲۰۱۷

دانلود فیلم «مادر!» با کیفیت ۷۲۰p

دانلود زیرنویس فارسی

خلاصه ی فیلم: زوجی بی نام ونشان در یک خانه بزرگ وسط چمن زاری وسیع… مرد شاعری که دیگر ایده ای به ذهنش نمی رسد… زن الهام بخشی که خانه ی در آتش سوخته را تعمیر می کند. غریبه هایی که وارد می شوند. جهنمی که برپا می شود…


واکنش منتقدان

پیتر بردشاو[گاردین]: «مادر اغلب کلمه‌ی قدرتمندی‌ است، اما علامت تعجب در مقابل آن نوعی هذیان، ملودرام و ناامیدی را به آن اضافه می‌کند. به واقع این تصویر از کلمه‌ی مادر، کاراکتری همچون مادر نورمن بیتس در فیلم روانی را به یادمان می‌آورد.  فیلم آخر آرونوفسکی هیچ نقطه‌ای را دست نخورده نمی گذارد. این یک فیلم-اتفاق(Event-Movie)  انفجاری ا‌ست، یک وحشت افسار گیخته و یک کمدی سیاه آزار دهنده که سوزن سُرنگ را بی‌رحمانه به شکم شما فرو می‌کند. در مادر! لحظه به لحظه اضطراب بالا می‌گیرد و صحنه به صحنه تشویش افزون می‌شود…

فیونوالا هالیگان [اسکرین دیلی]: یک محصول استودیویی غیرعادی از پارامونت. فیلمی که همچون سایر آثار آرونوفسکی، مخاطبان و منتقدان را به دو دسته‌ِی سرسخت تبدیل می‌کند. از همین حالا می‌توان شانس فراوان جوایز مهم امسال را برای الهه ی فیلم، یعنی جنیفر لارنس متصور بود. کاراکتری پر از ترس، اشتیاق، اضطراب روحی که نزدیک به یک سوم از زمان دوساعته ی فیلم از نقطه ‌نظر او به تصویر درآمده. مطمئنا «مادر!» پدیده ی امسال سینماست.

ای. او. اسکات [نیویورک تایمز]: آرونوفسکی در اینجا هم مسیر اعتقادی شناخته شده ای را دنبال نمی کند. همانطور که در فیلم «نوح» هم نکرد و به این طریق به واسطه آزادی عملی که در رویکرد به انجیل برای خودش قائل شده برخی از انسان های دین مدار را می آزارد. آرونوفسکی در «مادر!» توری گسترده تر را پهن می کند و تاثیرش از سینمای کوبریک، پولانسکی و حتی گاسپار نوئه را عیان می کند. البته به نظر می رسد بیش از همه ی این ها منبع الهام آرونوفسکی از نقاشی بوده است. لارنس در «مادر!» چون مریم در نقاشی های رنسانس به تصویر کشیده شده است.

تاد مک‌کارتی [هالیوود ریپورتر]: یک داستان ترسناک و رمز آمیز به سبک «بچه ی رزمری» که یقه ی مخاطب را می‌چسبد و او را آن‌قدر غرق خود می‌کند و یا زجر می دهد تا میزان استقامتش را بسنجد. مثل تمام فیلم‌های رادیکالِ دیگر، «مادر!» یا شما را شدیدا درگیر موقعیت دراماتیک محوری و فریبنده‌اش می‌کند، یا با قدرت تمام شما را از فیلم بیرون می‌اندازد تا نتوانید با هسته ی داستانی دیریاب آن ارتباط بگیرید. فیلمی برپایه ی عناصر ژانر، که از بین آثار پیشین آرونوفسکی بیش از همه به «قوی سیاه» شباهت دارد و اثراتی از «مرثیه‌ای برای یک رویا» نیز در آن قابل‌مشاهده است.

مارتین اسکورسیزی [مقاله ای برای هالیوود ریپورتر]: «پیش از آن که فیلم “مادر” را ببینم این عجله ی منتقدان و تماشاگران برای قضاوت زودهنگام در مورد این فیلم به شدت آزارم می‌داد. بسیاری فقط می‌خواستند از فیلم تمجید کنند و بسیاری دیگر از این که فیلم از (cinemascore) نمره‌ی F را گرفته لذت می بردند. بعد از آن که فیلم را دیدم حتی بیشتر اذیت شدم و به همین دلیل می‌خواهم نظرم را اعلام کنم. مردم فقط به این دلیل خشمگین شده‌اند چون فیلم را نمی‌توانند در دو کلمه تعریف یا تفسیر کنند. آیا «مادر» فیلمی است متعلق به ژانر وحشت یا کمدی سیاه؟ آیا تمثیلی است از انجیل  یا داستانی است در جهت حفظ محیط زیستِ ما آدم ها؟ انگار هیچکدام نیست و همه هست. آیا “مادر” فیلمی است که قرار است توضیح داده شود؟  پس صرف تجربه‌ی تماشایش چه؟ همه چیز از دوربین سوبژکتیو گرفته تا نماهای معکوس نقطه نظر و طراحی صدا آرام آرام تماشاگر را در کابوسی عمیق فرو می‌برند. فیلم‌های خوب توسط فیلم سازان واقعی، الزاما به این خاطر که بلافاصله دوست داشته شوند ساخته نمی‌شوند. گاهی فقط به این دلیل ساخته می شوند که فرد پشت دوربین می‌خواهد به هر قیمتی شده آن را بسازد.»

اوون گلایبرمن [ورایتی]: اگر تنها چیزی که از یک فیلم ترسناک می‌خواستیم، این بود که بتواند قلب مان را در دهان مان بیاورد، چشم مان را از حدقه درآورد و کاری کند روی صندلی یخ کنیم، آن‌وقت می‌شد «مادر!» آرونوفسکی را یک‌ جور شاهکار دانست. اما فیلم چه چیزی بیش از این دارد؟ خیر، هیچ‌‌چیز.

نقد پتریکور بر فیلم «مادر!» را از اینجا بخوانید:

ویدئوی مصاحبه با دارن آرونوفسکی کارگردان فیلم مادر

 تیزر فیلم «مادر!» با زیرنویس فارسی اختصاصی پتریکور:

3 دیدگاه

دیدگاه شما

لطفا دیدگاه خود را وارد نمایید
نام خود را وارد کنید