روزمرگی های آقای م.هیس (قسمت اول)

روزمرگی های آقای م.هیس (قسمت اول)

روز اول/ دوازدهم دی سال 1385
نشسته ام پشت کامپیوتر و اینترنت را ورق می زنم پی هیچ. حال و روزم مثل همه ی شبهای این سال ها عجیب است. نمی دانم چه شد که این سطرها را شروع به نوشتن کردم؟! یک چیزی انگار کم بود. یک جنسی انگار نایاب شده. می دانم که هست ، ولی من پیدایش نمی کنم. حرف هایی که ندارم توی خودم حبس می شوند. راه که می روم با خودم حرف می زنم. حتی دست هایم به تناسب کلام حرکت می کنند. اخم روی صورتم خشک شده و با این همه خنده دار شده ام. مردمان طبیعی باید به اندازه ی کافی با من تفریح کرده باشند. شاید این مهمل بافی را شروع کردم که خیال کنم با کسی حرف می زنم. کسی چه می فهمد…

روز دوم/ شانزدهم دی سال 1385
این روزها کی تمام می شوند؟ در این آخرین روزها حال من خوش نیست و احساس می کنم عمرم را بیهوده تلف کرده ام. نه کاری از دستم برمی آید و نه حتی حرفی دارم. پس چه می نویسم؟ هفته پیش یک صبح تا غروب نشستم که چیزکی بنویسم، نتوانستم، چیزی برای گفتن ندارم. وا دادم و خوابیدم….این روزهای ملالت بار را فقط می شود خوابید. اگر خوابی به چشم بیاید و اگر هم نباشد، می شود دو تا از آن صد میلی گرمی های دوست داشتنی خورد و ساعت ها در یک خلاء از جنس رویا و امید خیالی معلق بود و بعد خواب، ناگزیر فرا می رسد و زمان، چنبره زده در گوشه ی اتاقی نیمه تاریک گم می شود. بدون این که احساس های تیره اجازه ی دخالت در هستی آدم را داشته باشند.

روز سوم/ بیستم دی سال 1385
چه روز و شب بدی است. قلبم خفه شده است. چنان سنگین و افسرده‌ام که انگار مرگ در رگ‌هایم جریان دارد. احساس مرگ می‌کنم: نه تلخ است، نه اندوهگین، هیچ نیست. سنگین است و مثل سنگی که به پای مردی در دریا بسته شده باشد مرا به اعماق می‌کشد، فرو می‌روم، از آفتاب و هوا دور می‌شوم در ظلماتی بی‌هیچ امید آب حیاتی. این است احساس وصف‌ناپذیر من… این ها را بلند بلند از نوشته های شاهرخ مسکوب می خوانم. می دانستم حالم را جایی خوانده ام. حالم را در دفترم می نویسم!

ادامه دارد…
قسمت بعد

Latest

درباره «ویتالینا وارلا» نوشته ژاک رانسیر

اصل این متن به زبان فرانسه در شماره صد و پانزدهم مجله ترافیک در سپتامبر 2020 منتشر شده و ترجمه‌ی زیر از برگردانِ انگلیسی...

تحول شخصیت در فیلم «پرنده رنگین» ساخته‌ واتسلاو مارهول

واهمه‌های با نام و نشان! واتسلاو مارهول در آخرین فیلم خود، پرنده رنگین که بر اساس رمانی به همین نام اثر یرژی کوشینسکی ساخته‌شده، داستانِ...

کنکاش ناتمام ساعدی

غلامحسین ساعدی از «بادِ جن» تا «دایره مینا» اینکه حضور غلامحسین ساعدی در سینمای ایران باعث پیدایش «موج نوی سینما» و یا بخشی از دگرگونی‌های...

گفتگو با کوئنتین تارانتینو؛ زندگی و مرگ در لس آنجلس

شاید تصور آنکه دو نامِ به‌ظاهر متناقض برگرفته از دو سنت سینمایی متفاوت در کنار هم به‌عنوان محبوب‌ترین فیلم‌های یک مجله‌ی سینمایی فارسی‌زبان در...

بهترین فیلم‌های سال 2020 به انتخاب منتقدان و نشریات خارجی

این لیست به‌تدریج تکمیل می‌شود. بهترین فیلم‌های دهه (۲۰۱۹-۲۰۱۰) به انتخاب منتقدان بین‌المللی و نشریات خارجی بهترین فیلم‌های سال 2019 به انتخاب منتقدان...

نگاهی به فیلم «ناگهان درخت» ساخته‌ صفی یزدانیان

پسانوگرایی با طعم افسوس ایده‌های نظریِ سینما همان‌قدر که راهگشا هستند به همان اندازه می‌توانند مرزبندی اثر هنری را به محدوده‌ی خطرناکی سوق دهند که...

Read More

Comments

دیدگاه شما

لطفا دیدگاه خود را وارد نمایید
نام خود را وارد کنید