اسکار 2017: یادداشتی در مورد فیلم مهتاب

اسکار 2017: یادداشتی در مورد فیلم مهتاب

در یک عبارت می توان این گونه گفت که مدتهاست رد پای نگاه مضمون‌گرایانه و ایدئولوژیک و در بسیاری از موارد، انتخاب‌هایی ناشی از تحولات کلان سیاسی و اجتماعی و نه گزینش منحصراً هنری، در سیاست اجرایی آکادمی وجود داشته و حتی خود آکادمی هم هرگز وجود این دیدگاه مرزبندی‌کننده را انکار نکرده است. بسیاری از برندگانی که در مجموعه نوشته های بی رحمی تحمل ناپذیر اسکار مورد بررسی اجمالی قرار گرفتند و از آنها نام برده شد تحت همین نوع نگاه، با بدست آوردن اسکار به بالاترین سطح از معروفیت و مشهوریت رسیدند ولی سالها بعد که در گذر زمان مورد نقد تاریخی- هنری قرار گرفتند کم کم محو شدند و دیگر نامی از آنها برده نشد. به نظر می رسد “مهتاب” هم ، از این جنس فیلم ها باشد. اصلی‌ترین ارزش‌های این فیلم، فرامتنی هستند. “مهتاب” در ادامه بحث حقوق اقلیت‌ها که در این سال‌ها به تم محبوبی در سینمای آمریکا تبدیل شده، دو جریانی را در فیلم به هم پیوند می‌دهد که ظاهراً در این سال‌ها می‌توانند باعث دیده شدن و حتی تحسین شدن هر فیلمی شوند: مشکلات سیاه‌پوستان و مصائب همجنس‌گرایان. دو طیفی که به نظر می‌رسد دونالد ترامپ در ماه‌های اخیر روی چندان خوشی به آنها نشان نداده است و این باعث می شود توجه به این فیلم ناخودآگاه بیش از پیش گردد. اما وقتی با خود فیلم روبه‌رو شویم، با چیزی بیش از یک شرح مصیبت معمولی و نه چندان بدیع روبه‌رو نمی‌شویم. ایده‌ای که می‌توانست یک فیلم کوتاه خوب باشد ، حالا به یک فیلم بلند متوسط تبدیل شده است که در نهایت توانست در مراسمی که گویی از همیشه سیاسی تر بود، بالاتر از “ورود”، “لالا لند”، ” منچستر کنار دریا” ، “تونی اردمن” ، ” خرچنگ”، “سکوت” که حتما فیلم های بهتری بودند، لقب بهترین فیلم سال را به دست بیاورد. مراسمی که از ابتدا مسیرش را با جزییات طوری بنا نهاد تا در انتها و با اعلام بهترین فیلم به یک کل واحد تبدیل گردد. با دیدن ترکیب تکرار شونده ی «سیاه‌پوست در کنار سفیدپوست» و «مکزیکی در کنار آمریکایی» برای اهدای جوایز در طول برگزاری مراسم و انواع و اقسام کنایه‌های جیمی کیمل – مجری مراسم – و برندگان و بازیگران بر روی فرش قرمز به سیاست های ترامپ، می توانستیم حدس بزنیم که در آخر کدام فیلم می تواند بیشتر گویای اذهان مخالفان ترامپ باشد . تا به حال در این سایت، فیلم های “تونی اردمن” و “خرچنگ” در نوشته هایی مجزا معرفی شده اند و از این به بعد هم در قسمت معرفی فیلم، فیلم های بهتری که می توانستند بالاتر از “مهتاب” قرار بگیرند، مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

Latest

درباره «ویتالینا وارلا» نوشته ژاک رانسیر

اصل این متن به زبان فرانسه در شماره صد و پانزدهم مجله ترافیک در سپتامبر 2020 منتشر شده و ترجمه‌ی زیر از برگردانِ انگلیسی...

تحول شخصیت در فیلم «پرنده رنگین» ساخته‌ واتسلاو مارهول

واهمه‌های با نام و نشان! واتسلاو مارهول در آخرین فیلم خود، پرنده رنگین که بر اساس رمانی به همین نام اثر یرژی کوشینسکی ساخته‌شده، داستانِ...

کنکاش ناتمام ساعدی

غلامحسین ساعدی از «بادِ جن» تا «دایره مینا» اینکه حضور غلامحسین ساعدی در سینمای ایران باعث پیدایش «موج نوی سینما» و یا بخشی از دگرگونی‌های...

گفتگو با کوئنتین تارانتینو؛ زندگی و مرگ در لس آنجلس

شاید تصور آنکه دو نامِ به‌ظاهر متناقض برگرفته از دو سنت سینمایی متفاوت در کنار هم به‌عنوان محبوب‌ترین فیلم‌های یک مجله‌ی سینمایی فارسی‌زبان در...

بهترین فیلم‌های سال 2020 به انتخاب منتقدان و نشریات خارجی

این لیست به‌تدریج تکمیل می‌شود. بهترین فیلم‌های دهه (۲۰۱۹-۲۰۱۰) به انتخاب منتقدان بین‌المللی و نشریات خارجی بهترین فیلم‌های سال 2019 به انتخاب منتقدان...

نگاهی به فیلم «ناگهان درخت» ساخته‌ صفی یزدانیان

پسانوگرایی با طعم افسوس ایده‌های نظریِ سینما همان‌قدر که راهگشا هستند به همان اندازه می‌توانند مرزبندی اثر هنری را به محدوده‌ی خطرناکی سوق دهند که...

Read More

Comments

دیدگاه شما

لطفا دیدگاه خود را وارد نمایید
نام خود را وارد کنید